یادبود زنده‌ یاد احمد پورفرهاد 

زنده‌ یاد احمد پورفرهاد، متولد ۲۷ دسامبر ۱۹۳۵

انسانی بود با روحی بزرگ، قلبی مهربان و نگاهی متفاوت به زندگی.

او راهی جدا از سنت‌های خانوادگی برگزید و با عشق به دانایی و پیشرفت، مسیر تحصیلات آکادمیک را در پیش گرفت و با پشتکار و امید، آینده‌ ای روشن برای خود و خانواده‌ اش ساخت.

روح لطیفش با طبیعت پیوندی عمیق داشت. در میان گل‌ها و درختان، برای همسر و سه فرزندش خانه‌ ای سرشار از آرامش و محبت بنا کرد؛ خانه‌ ای که عطر عشق در آن جاری بود.

سال‌ها بعد، برای بودن در کنار فرزندان و نوه‌هایش، دل از سرزمین مادری کند و راهی آمریکا شد تا فصلی تازه از زندگی را آغاز کند. او نوه‌ هایش را با تمام وجود دوست می‌داشت و بودن در کنارشان بزرگ‌ترین شادی زندگی‌اش بود. لبخند شان روشنی چشم‌هایش بود و حضورشان گرمای قلبش.

با این همه، بخشی از دل مهربانش همواره آن‌سوی دنیا می‌تپید؛ در اسپانیا نزد عزیزانش و نیز در شمال ایران، جایی که تنها نوه دختریِ تنها پسرش زندگی می‌کرد؛ دختری که عشق به او برایش وصف‌ناپذیر بود و یادش همواره آرامش‌بخش قلبش.

او زندگی را با عشق زیست، با مهربانی معنا کرد و با خانواده‌اش نفس کشید. نامش با محبت گره خورده بود و یادش برای همیشه در دل آنان که دوستش داشتند، زنده و جاودان خواهد ماند.

ناصر خراسانی
ژانویه ۲۰۲۶

In Loving Memory ofAhmad Pourfarhad(December 27, 1935 – Forever in Our Hearts)Ahmad Pourfarhad was a man of quiet strength, gentle character, and boundless love for his family. Born on December 27, 1935, he chose a path different from that of his family’s traditions, pursuing higher education with determination and a deep respect for knowledge. Through hard work and perseverance, he built a meaningful and honorable life.With a tender soul and a deep connection to nature, he created a peaceful home surrounded by flowers and greenery for his beloved wife and their three children—a place filled with warmth, comfort, and love.Later in life, he embarked on a new journey, moving to the United States to be closer to his children and grandchildren. Becoming a grandfather brought him immeasurable joy. He loved his grandchildren wholeheartedly, cherishing every moment spent with them. Their smiles brightened his days and filled his heart with happiness.Yet his love knew no borders. Parts of his heart remained across distant lands— in Spain with his dear family, and in northern Iran with his only granddaughter from his only son, for whom he held a uniquely deep and tender affection.He lived a life guided by love, kindness, and devotion to family. His presence brought comfort, his words brought wisdom, and his heart embraced all who knew him.Though he is no longer with us, his memory, his love, and his legacy will forever remain in our hearts.May he rest in eternal peace

naser khorasani
Januery 2026